Giglio Florencji
Samodzielna czerwona lilia. Wczesny znak czerpał bezpośrednio z heraldyki miasta; detale rysunku różniły się zależnie od nośnika.
Jeden giglio. Wiele wcieleń.
Od miejskiej lilii do cyfrowego rombu. Historia znaku Fiorentiny pokazuje, jak klub zmieniał język wizualny, zachowując związek z Florencją.
VIOLAPEDIA / HERITAGECzerwony giglio na białym polu jest punktem wyjścia. Fiorentina powstała w 1926 roku i początkowo grała w barwach biało-czerwonych; fiolet pojawił się w 1929. Popularna opowieść o przypadkowym zafarbowaniu koszulek pozostaje legendą, nie udokumentowanym wyjaśnieniem tej zmiany. Herb i kolor stroju mają więc wspólne korzenie, ale odrębne historie. [1]
Daty przy kartach porządkują główne warianty spotykane w katalogach znaków. Nie są kalendarzem wszystkich naszywek na koszulkach: herby na dokumentach, proporczykach i strojach mogły się różnić. Rysunki ViolaPedii są rekonstrukcjami redakcyjnymi; zachowują zasadniczą kompozycję, lecz nie zastępują oryginalnych plików klubowych. [2], [3]
Samodzielna czerwona lilia. Wczesny znak czerpał bezpośrednio z heraldyki miasta; detale rysunku różniły się zależnie od nośnika.
Czerwona lilia zyskuje geometryczną oprawę. Katalogi datują typ rombu od 1951; udokumentowany debiut ostrego giglio na koszulce przypada na 1957.
Wydłużony biały romb z czerwonym obramowaniem i delikatniejszym rysunkiem lilii. Kolejny wariant graficzny lat sześćdziesiątych.
Owalna błękitna oprawa, złote akcenty i napis A.C. Fiorentina. Lilia pozostaje wewnątrz jasnego rombu.
Górny biały romb łączy się z długim fioletowym trójkątem. Monogram ACF wchodzi w samą konstrukcję herbu.
Kolejna odmiana złoto-fioletowej tarczy. Zmieniają się proporcje i detal lilii, a układ dwóch pól zostaje utrzymany.
Wyrazisty czerwony znak w okręgu łączy skojarzenie z lilią i literą F. Najbardziej radykalne odejście od heraldycznego rysunku.
Ponownie wydłużony herb z lilią i literami ACF. Dolne pole w tej odmianie ma czerwono-purpurowy odcień.
Po bankructwie i odrodzeniu pod nazwą Florentia Viola wraca samodzielny miejski giglio. To znak sezonu odbudowy w C2.
Złoty kontur, białe pole z czerwoną lilią i fioletowa dolna część. Wariant towarzyszy odzyskanej tożsamości ACF Fiorentina.
Zwarty znak z geometrycznym giglio i wyraźnym V. Zaprezentowany w marcu 2022; wprowadzony dla sezonu 2022/23.
Historyk Museo Fiorentina David Bini datuje debiut charakterystycznego, geometrycznego giglio na 28 sierpnia 1957 roku. Wzór wiąże z pomysłem markiza Luigi Ridolfiego, przedstawionym prezesowi Enrico Befaniemu. Był noszony na koszulkach w latach 1957–1967. To istotne uzupełnienie katalogów, które przypisują zbliżony biały romb już latom pięćdziesiątym: chronologia typu tarczy nie przesądza o dacie konkretnego rysunku lilii. [4]
Nową identyfikację pokazano 25 marca 2022 roku, z myślą o sezonie 2022/23. FutureBrand uprościł giglio i połączył go z wyraźnym fioletowym V. Zniknęły złoty kontur i litery ACF, a romb stał się bardziej zwarty. Celem było uzyskanie czytelnego znaku dla całego klubu: od pierwszej drużyny po piłkę kobiecą i akademię, również w małych formatach cyfrowych. [5], [6]
Wczesna lilia mówiła przede wszystkim o mieście. Wydłużony herb z monogramem ACF wzmacniał instytucjonalną nazwę klubu. Symbol z epoki Pontello próbował natomiast zamknąć tożsamość w odważnym monogramie. Dzisiejszy znak ponownie upraszcza kompozycję. Ocena estetyczna pozostaje kwestią gustu; historycznie najważniejsza jest ciągłość trzech elementów: Florencji, czerwonego giglio i fioletu.
Koszulki mogą przywracać dawny giglio bez zastępowania aktualnego znaku organizacji. Dotyczy to między innymi historycznych odwołań z sezonu 2021/22 oraz drugiego stroju 2024/25. Dlatego strój z retro lilią należy datować osobno od urzędowego herbu. [7], [8]
Opracowanie i rekonstrukcje: ViolaPedia. Znaki identyfikują ACF Fiorentina; ich właścicielem jest klub. Stan opracowania: 27.10.2026.